Twee weken geleden werden we gebeld door een medewerkster van AJAX. Of Bjorn tijd had op 3 augustus 2011. Ze hadden via Stichting Doe een Wens gehoord dat Bjorn graag een interview wilde afnemen bij hun eerste doelman Maarten Stekelenburg. En ja hoor, dat kon! Althans… zo hadden ze dit op dat moment nog bedacht bij AJAX. Een fijn bericht aangezien de aanvankelijke wens van Bjorn, om “I can’t help myself” te zingen met Angelo en/of Paddy Kelly, uiteindelijk niet toch realiseerbaar was.

De voorbereidingen voor Bjorn z’n wensdag waren ongetwijfeld allang in gang toen we afgelopen maandag werden gebeld door Stichting Doe een Wens. AJAX had laten weten dat Maarten Stekelenburg vanwege de transfer naar AS Roma nog in Italië zat en hoogstwaarschijnlijk deze woensdag niet in Amsterdam zou zijn. De vraag was of Bjorn dan wellicht een andere speler van AJAX wilde interviewen. Bjorn was op dat moment echter zo teleurgesteld dat een overduidelijke ‘nee’ niet meer dan logisch was.

Dinsdag kregen we bericht dat het reeds tot in de puntjes voorbereide interview van Bjorn met Maarten Stekelenburg definitief niet door kon gaan. Hij had van AS Roma geen toestemming gekregen en zou er deze woensdag zeker niet bij zijn… Wel hadden we de mogelijkheid om de afscheidswedstrijd van collega-doelman Edwin van der Sar bij te wonen. Ook stond het aanbod nog steeds open om een interview af te nemen bij één van de andere spelers van AJAX. Nadat Stichting Doe een Wens had aangegeven dat zijn verzoek om Stekelenburg te ontmoeten zou blijven staan, besloten we toch te gaan.

Die woensdag om 11.15 uur stond er opeens een limousine voor de deur, waarmee Bjorn, Anika, papa en mama helemaal naar Amsterdam werden gebracht! Sieta bleef, door Stichting Doe een Wens voorzien van leuke cadeautjes, thuis bij de oppas. We zouden haar zeker geen plezier doen met urenlang in een overvol voetbalstadion zitten. Onze lunch hadden we (ja, ja…) in ’t Gooi bij Restaurant De Eterij in Loenen aan de Vecht. Alhoewel er aldaar geen doorgewone schnitzels op het menu staan hadden ze deze speciaal voor Bjorn toch in huis. Anika ging zich te buiten aan een overheerlijk kindermenu: spaghetti met knoeisaus!

We hadden gedacht vervolgens door te gaan naar de Open Dag in Amsterdam Arena, doch dit werd ons afgeraden vanwege de grote drukte aldaar. Stichting Doe een Wens verraste ons met een tochtje over de Amsterdamse grachten in de Prix d’ eau, een klassieke salonboot uit 1905 die zijn thuishaven heeft bij het Amstel Hotel. Kapitein Fred stond voor de gelegenheid het roer af aan Bjorn en Anika, terwijl papa halsbrekende toeren uithaalde om de giraffen in Artis te fotograferen en mama haar hart vasthield toen de boot nagenoeg tot een botsing kwam (maar niet heus…).

Toen was het eindelijk dan toch tijd om het stadion van AJAX te betreden. Op de voet gevolgd door Ajax TV zochten we onze stoelen op die voor de gelegenheid waren versierd met wit-oranje vlaggen ter ere van het afscheid van Edwin van der Sar. We genoten die avond van een drietal gelegenheidswedstrijdjes. In de wedstrijd van AJAX D1 tegen Manchester D1 viel direct al de jonge nr. 3 ons op. Extra leuk dus dat Bjorn hem later die avond bij toeval nog trof en dat dit aankomend talent Ramiz Zerrouki (volgens Bjorn is zijn bijnaam ongetwijfeld ‘krullebol’) de tijd nam om nog even met Bjorn op de foto te gaan. We gaan hem zeker volgen!

De wedstrijden met nog éénmaal Edwin van der Sar op doel waren zeker ook de moeite waard. Het was mooi om te zien hoe hij zijn beide kinderen Joe en Lynn betrok bij het hele gebeuren op het veld! Bjorn viel echter vooral op dat Edwin ‘precies’ hetzelfde voetbalshirt aan had als hij. Toen hij Edwin van der Sar na diens ereronde mocht ontmoeten in de ‘mixed zone’ had hij dan ook alle reden de oud-doelman te vragen om een handtekening op zijn shirt! Het interview mocht Bjorn onder toeziend oog van de camera van AJAX TV afnemen bij Theo Janssen. Die heeft er ongetwijfeld weer een nieuwe fan bij, al blijft Miralem Sulejmani (die helaas echter onvoldoende nederlands sprak) zeker ook Bjorn’s favoriet.

Maar toen… gebeurde wat Bjorn niet meer voor mogelijk hield. Opeens stond daar zomaar toch Maarten Stekelenburg voor zijn neus! Vlug werd er een handtekening bij gezet op het keepershirt van Bjorn en een plaatje geschoten. Het ging zelfs zo snel dat papa pas later van Bjorn begreep dat dit wel degelijk de échte Maarten Stekelenburg was, maar een verrassing was het zeker! Mama en Anika hadden graag Bjorn’s verbaasde gezicht willen zien, maar dat was vanwege de strenge veiligheidsprotocollen helaas niet mogelijk. Vraag Bjorn wat het mooiste was van zijn wensdag en je zult zeker van hem horen: “Dat Maarten Stekelenburg er toch nog was!”

Stichting Doe een Wens en Amsterdamse Voetbalclub AJAX namens Bjorn dank jullie wel voor deze prachtige dag! AJAX TV bedankt voor het prachtige filmpje: http://www.ajax.nl/Ajax-TV/De-bijzondere-wens-van-Bjorn.htm